Heey iedereen,

Zoals sommigen van jullie al weten is de wandeling van de Larapinta Trail niet helemaal goed verlopen... Na drie dagen kreeg Lucy, het meisje uit Nieuw Zeeland veel last aan haar knie en konden we niet meer verder....

Op zich vond ik dit niet erg, ik had er van te voren geen goed gevoel over... Belinda en Lucy hadden bij dag 2 al blaren (terwijl Belinda nooit blaren heeft en veel ervaring heeft -> ook al een keer helemaal de 12 dagen larapinta gelopen en meerdere stukken ervan), Lucy kreeg de 2e avond een hevige bloedneus en we konden maar geen sateliet telefoon krijgen ( zou binnen komen, maar iedere keer als we belden waren er geen te huur of te koop)... Bovendien, was dag 3 echt enorm zwaar.... Ik had toen we terug in Alice Springs waren mijn backpacktas gewogen, deze was tussen de 15 en 17 kg zonder 5 liter water... oftewel hebben we3 dagen lang lang 63 km gelopen met meer dan 20 kg op mijn rug... Ik zakte gewoon door mijn knieen met die tas toen we de bergenomhoog moesten klimmen....

Ergens baal ik dat we het niet konden afmaken, maar ik denk dat het te gevaarlijk zou zijn geweest zonder bereik en in gebieden waar geen mens te zien is.....

Lucy is naar Nieuw Zeeland terug gegaan (kreeg haar vlucht vergoed van de verzekering) en Belinda en ik zijn nog 2 dagen gaan wandelen (section 10 en de 'pound walk' van section 9). We hebben een duits koppel leren kennen, en ze hebben met ons mee gelopen. Erg aardige mensjes!

Achteraf heb ik alleen al deze 5 dagen veel mooie plekken van de West Mac Donnell Ranges gezien. Het kamperen vond ik best eng in het begin (in een tent alleen in de wildernis). Ik hoorde Dingo's huilen snachts (precies als een groep wolven), en toen ik in deswagsliep (soort slaapmat en slaapzak) zag ik ' s ochtends sporen langs mijn swag....!! (Oftewel een dingo liep langs me toen ik sliep, op zoek naar etenhaha).Het vroor ook ' s nachts, op mijn tent lag ijs (nog koud met zelfs met 2 slaapzakken en kleren aan). Maar, veel geleerd in de natuur en deOutback van Australie is werkelijkprachtig.

Buiten het kamperen en de wandelingen ben ik naar het Desert Park gegaan. Hier shows gezien als een vogelshow (roofvogels, uilen, papegaaien...), shows over aboriginals survival tecnniques in the wild, rondleidingen(over wilde planten -> te gebruiken als medicijnen als vicks, accupunctuur/ voedsel etc).. dieren als emoes, kangoeroes en reptielen gezien in de desert park. Dit was een mooie dag om te eindigen het centrum van Australie.

Verder zijn we nog naar een theater van Namatjirra geweest. Hij is de bekenste aboriginal schilder in Australie. Hij schilderde pure landschappenen is een belanrgijke persoon in de geschiedenis van Australie.Het theater wasprachtig en ik heb veel geleerd over de australische historie.

Gister zijn Belinda en ik naar Mount Isa gereden (in Queensland). We hebben onderweg in een riverbed geslapen (riverbedding). Oftewel een drooggevallen gedeelte van een rivier. Omdat we de 'plenty highway' hebben genomen, was er geen mens te verkennen... (de plenty highway is een slechtere weg, maar het was 400 km korter dan de gewone weg). ' S nachts was het best scarry... Het enige wat we hoorden ' s avonds waren de koeien iets verder weg, vogels en de wind. De sterren waren weer prachtig.... ' S nachts schrokken we ons kapot van een vreemd dichterbij komend geluid, want het leek alsof er water ofzo naar ons toe kwam (het kan dat de rivier opeens vol stroomt en dan is het rennen...), maar toen we op keken reed er een mega ' road train' (truck met 4 aanhangwagens) langs... We schrokken ons kapot... haha... Het was ook heel erg aan het waaien deze nacht, mijn swag lag helemaal onder het zand haha... Weer een spannende nacht en ik was in ieder geval blij dat het weer licht werd

Onderweg naar Mount Isa zagen we veel dieren: een dingo die ons aanstaarde langs de weg, kangoeroes die voorbij renden, prachtige vogels en veel koeien. Jammer genoeg ook weer dode dieren (verschillende kangoeroes, koeien zoals een pas dood gereden kalf.. Misschien door de road train? Arme moeder koe was toe aan het kijken hoe de roofvogels haar jong opaten

). Erg genoeg reed Belinda ook over een prachtige grote (geel met bulten) hagedis heen... (we draaiden ons om en zagen dat hij nog leefde, dus helaas nog eens overheen moeten rijden)... bleg... dit is echt niks voor mij.... Dit zijn de hardere momenten in de wildernis............

De komende dagen verblijven we in Mount Isa. Deze stad is door zijn 41.225 km², de grootste stad ter wereld, niet vanwege het aantal inwoners, maar puur vanwege de grond... Ook hier liggen de productiefste mijnenin de geschiedenis (minder interessant voor mij

maar daarom vanaf volgende week naar de kust!).

Morgenavond hebben we een mexican party bij kenissen van Belinda, vanmiddag hebben we onze outfit bij elkaar gezocht: een grote mexicaanse hoed en een blije blouse. Zondag gaan we nog even metBelindahaar beste vrienden Sarah meeten en dan doorrijden naar Normanton, een cattle town in het noorden van Queensland waar Belinda haar moeder woont. Dinsdag rijden we naar het mooie tropische Cairns bij de Great Barrier Reefs. Hier wil ik graag gaan duiken, skydiven en de daintree forest bezoeken.

3 juni vliegen Belinda en ik vanuit Cairns naar Brisbane toe en vanuit Brisbane gaan we een week met een cruise boot over de Great Barrier Reef (met verschillende tussen stops:Whitsunday Islands, Port Douglas, Cairns..).Daarna gaat Belinda terug naar Cairns om haar auto te halen (ze weet nog niet of ze naar Alice Springs terug gaat of naar de Sunshine Coast). Maar ik ga dan in ieder geval nog t/m 21juni op mezelf verder.Ik wil graag nog naar Fraser Islands, Byron bay (als ik tijd heb).Dan vlieg ik rond de 15e naar Sydney (eneen dag naar deBlue Mountains) en de 18e vlieg ik naar Melbourne toe (eneen of twee dagen naar de Great Ocean Road).

Morgen plaats ik nog wat foto's!

Tot gauw,

veel liefs,

Danielle