daniellelommen.reismee.nl

Brisbane, Fraser Island, Gold Coast, Byron Bay en Sydney

Heej iedereen,

Ik plaats nog even gauw een verhaal, want dit is waarschijnlijk de laatste! Ik ga morgen naar Melbourne toe en dan de 21ste naar Indonesie en ik zal daar geen internet hebben.

Vorige week ben ik maar 1 nacht in Brisbane gebleven, de stad viel me toch eventegen na al die prachtige natuur haha.Ik ben de dag erna een 2-dagen tour gaan doen naar Fraser Island. Het was een geweldige tour!! De gids Barry en zijn vrouw Maxine haalden ons op met hun 4x4 wagen. De groep was klein (maar leuk!), alleen ik en 1 meisje uit Taiwan en 4 japanners. Fraser Island vond ik super mooi!! Omdat er geen wegen zijn rij je met de auto over het strand. Je moet opletten op de getijden, anders heb je een probleem haha.

Ik heb veel geleerd tijdens de tour, o.a.over het ontstaan van Fraser Island (het waren jaren terug rotsen, toen de bergen eromheen erodeerden kwam het zand via de zee richting Fraser Island. Nu staat Fraser bekend als het grootste zandeiland ter wereld, daarbij ook de enige plaats ter wereld waar regenwoud in het zand groeit). Barry vertelde ookveel over de natuur. Zo vertelde hij dat de oudste plantsoort ter wereld hier groeit, de King Fern (koning varen). Deze is er zo lang als in de tijd van de dinossaurissen en daarom heeft hij ons de plek laten zien waar de documentaire 'walking withdinosaurs' is opgenomen. Hij vertelde over hoe de zoetwatermeren onstaan in Fraser Island (meer dan 120meren) en waardoor ze de mooie kleuren krijgen (met name door de tea tree, een boom die mint smaak bladeren heeft).

Ik heb een meer gezien met veel schildpadden erin. Je zag de kopjes naar boven komen, erg schattig. Ook zagen we een 2.5 meter lange Carpet Phyton (ruitphyton of tapijtphyton) op de weg liggen. Ik heb hem aan de staart aangeraakt maar hij keek op haha. Dus Barry had hem met een stok van de weg gehaald, anderszou hij misschien worden dood gereden. (De slangen kruipen vaak de weg op om op te warmen in de zon.) Ik was erg blij dat ik eindelijk een slang heb gezien (de meesten die ik zag waren in Kakadu national park allemaal dood of half dood op de weg). Ook liet Barry ons de tunnels zien van de funnel web spider. Deze is een van demeest dodelijke spinnenen hij zei ons geen boomstronken of mossen aan te raken. We hebben een mooie wandeling gemaakt door het regenwoud, hier nog veel vogelgezang gehoord en gekleurde paddestoelen gezien. Ook was ik onder de indruk vantwee prachtige dingoes die over het strand renden. Ze waren op zoek naar voedsel. Ik schrok wel van deverhalen over de dingo's in Fraser Island, dat ze mensen aanvallen en zelfs kinderen hebben gedood.. Laatst hebben ze nog 3 dingoes moeten afschieten omdat een meisje flink werd aangevallen..Best heftig...

Na Fraser Island ben ik naar Surfers Paradise gegaan (Gold Coast). Hier heb ik in een luidruchtig backpackershostel gelogeerd (ik was blij dat ik er weer na een paar dagen weg was). Maar het was een leuke plaats en ik heb veel mensen leren kennen. Ik ben vanuit hier een dagje naar Byron Bay gegaan. Het plaatstje was erg gemoedelijk. Ik vond het leuk om te zien dat er veel hippies wonen enik had bij een pizzeria nog met een leuk hippie meisje gesproken. Bij Byron Bay heb ik een wandeling gemaakt langs het strand en ben naar de bekende vuurtoren gegaan. In Gold Coast heb ik rustig aan gedaan en genoten van de zon en het strand.Ookhad ik een whale watching tour geboekt, maar door de hoge golven hebben ze die twee keer moeten afzeggen...

Mijn taxi richting het vliegveld kwam niet opdagen, waardoor ik bijna mijn vlucht naar Sydney had gemist. Gelukkig hadden ze op het laatste moment een andere taxi geregeld en was ik nog net op tijd met inchecken. Achteraf kon ik erom lachen, want de taxi chauffeur washeel aardig en hij leerde me zelfs de goodbye groet van de Figi eilanden (waar hij vandaan komt). In Sydney heb ik een wandeling door de stad gemaakt, ik was al gauw de weg kwijt ondanks dat ik een kaart had, maar gelukkig genoeg mensen om tevragen

Tongue out
.

De dag erna ben ik met een tour mee gegaan naar de Blue Mountains. Het was een erg regenachtige dag, maar het was prachtig!! Ik heb de bekende 'drie zusters' gezien en mooie watervallen en uitzichtspunten (met eronder wolken haha). Ook heb ik nogeen rotsschilderinggezien van de aboriginals en erwerd ons uitgelegd wat de tekening betekende. De avond werd afgesloten met een cruise over de Parramatta river langs Sydney. Het was erg mooi om het Opera House, de Harbour Bridge en de rest van delichtgevendebruisende stad te zienin het donker.Deze dag heb ik veel mensen leren kennen. Zo heb ik op de terugweg naar het backpackershostel een lift gekregen van een meisje en haar ouders uit India. Heel lief...

Vanmiddag ben ik naar het populaire Bondi Beach gegaan.De sfeer was goed hier en mensenzaten allemaal te genieten van de zon in het gras (net als in een park) met uitzicht op het strand. Bij het strand zelf waren allemaal surfers enveel mensenaan het joggen. Vanochtend ben ik mee gegaan met een whale watching boot. Ik had niet verwacht dat er walvissen bij Sydney komen, maar ik dacht dit is mijn laatste kans om ze in Australie te zien. En ja hoor, ik had twee prachtige humpbackwhales (bultrugwalvissen) gezien!!! Een jongere en een volwassene die samen zwommen. Ze vertelden dat ze van Antarctica afkomen en nu richting Queensland toezwemmen. Wat een reis....

Zo ga ik ook weer verder met mijn reis... Morgenochtend vlieg ik naar Melbourne toe. Ik kan bij Angela en haar man logeren de komende dagen. Zoals ik al eerder zei heb ik Angela op de cruise leren kennen en bood ze me dit aan

Laughing

Tot over iets langer dan 2 weken!

Veel liefs,

Danielle

Cairns en een week over the Great Barrier Reef

Heey!


Eindelijk weer een verhaal. Omdat we in tijdnood kwamen zijn we 27 meidirect van Mount Isa door gereden naar Cairns (Normanton overgeslagen). Onderweg hebben we een nacht bij de Porcupine camping overnacht. We waren blij dat we deze camping vonden, want het was toch wel link om met zonsondergang en in het donker door te rijden. Zeker toen we opeens een koe voor ons zagen staan midden op de weg en we flink moesten afremmen.Toen we aankwamen bij de camping zag ik allemaal nieuwsgierige bettongs (borstelstaartkangoeroeratten). Voor de uitzondering vond ik deze ratsoort wel schattig haha... Ik hoorde toen ik in mijn swag lag allemaal gekraak bij de struiken om me heen, maar ik heb niet gemerkt dat ik bezoek heb gekregen haha..

De dag erna reden we verder naar Cairns, het was weer prachtig onderweg... Al deze verschillende landschappen.. We zagen onderweg weer veel dieren en opeens liepen er emoes voor ons op de weg. hihi... Toen we in Cairns aankwamen was het erg regenachtig weer. Ik heb meteen opgebeld om een afspraak te maken om te skydiven (parachute springen). De volgende ochtend werd ik opgehaald door een busje (met allemaal chinezen en 2 fransen) om naar een terrein te gaan waar de vliegtuigjes vetrekken en de parachutisten landen haha.. Rond een uur of 11 ging ik de lucht in, het vliegtuigje was vol gepropt met springers. Mijn gids Frank (duitse parachutist die in cairns woont) maakte mijaan hem vast. Na ongeveer een kwartier zag ik opeens ik de lampjes knipperenmet het aantal minuten.. 3 minuten...2 minuten... 1 minuut (de bril opzetten) en toensprong iedereen voor me direct achter elkaar het vliegtuig uit. Ik had geen keushaha enwerd gewoon naar voren geduwd door Frank.De sprong was geweldig!!!!!Het engste was het moment van het springen, maar dit duurde niet lang want voordat ik het wist hing ik in de lucht tussen de wolken. Alles verliep prima, ik kon gewoon ademen whaha en de parachute ging open (na 1 minuut vrije val). Mijn handen waren helemaal vochtig van de wolken. Toen de parachute open ging liet Frank mij sturen. Ik genoot van het mooie uitzicht!! De landing ging ook prima. hihi...


De dag erna ben ik met Belinda naar Kuranda gegaan. Kuranda is een dorpje, gelegen bijCairns enomgeven door regenwoud. Met de skyrail (kabelbaan) gingen we omhoog.Aangekomen bij Kuranda was vanalles te doen. Leuke kraampjes en hiergewandelden ikkwam nog wat blije chineesjes tegen die me herkenden van de skydive. Ze wilden meteen met mij en Belinda op de foto haha. We zijn ook naar het koala opvangcentrum gegaan. Hier heb ik een koala vast kunnen houden. Zoooo schattig!!!!! Net als het skydiven was dit een van de dingen die ik hier heel graag wilde doen.... Ik heb ook kangoeroes en wallabies gevoerd en ze hebben uit mijn hand gegeten. Erg leuk

Laughing
. Op de terugweg van Kuranda zijn we met de scenic railway gegaan. Onderweg zijn we gestopt bij de prachtige Barron falls (waterval).

31 mei t/m 2 juni zijn we naar Cape tribulation (plaats gelegen in de Daintree forest). Onderweg in de Daintree zagen we verschillende cassowarries (casuarissen). Het zijn grote vogels (lijken op emoes) en zestaan op de lijst voor beschermde diersoorten(worden met uitsterven bedreigd). De vogel is noodzakelijk voor het voortbestaan van de regenwouden omdat hijzoveel fruit eet en grote afstanden aflegt en hierdoorde zaden van verschillende bomen goed worden verspreidt. We overnachten bij Cape Trib Beach Resort, houten huisjes omgeven midden in het groene woud. 'S nachts genoot ik van de vogels en kikkers buiten. Bij CapeTribulationhebben we een wandeling gemaakt naar Mount Sorrow. Het was een avontuurlijke wandeling met veel regen en bloedzuigers whaha.. (zie foto's!). Helaas doordat het zo slecht weer was, was er geen uitzicht op de top. Maar dit vond ik niet heel erg, want ik vond het al fijn dat ik hier even mijn sokken kon uit doen om mijn voeten te inspecteren op bloedzuigers en gauw een hapje te eten. hahaha.. Tijdens ons verblijf in Cape Tribulation hebben we natuurlijk ook een kijkje genomen bij de prachtige stranden. Ook al was het erg regenachtig, het was indrukwekkend mooi om te zien hoe de regenwouden overgaan in de zee.. Je ziet de wortels van de mangroves uit het witte zand steken en het rivierwater de zee instromen.

2 juni zijn we terug naar Cairns gereden. Hier hebben we in het park ons eten warm gemaakt en zijn toen door gereden naar het vliegveld. Op het vliegveld hebben we onze wandelschoenen die nog kletsnat waren op de wc's onder de fohn gedroogd whaha. En we hebben er een paar uurtjes geslapen want onze vlucht naar Brisbane was 's ochtends vroeg.
Toen we in Brisbane aankwamen hebben we de shuttle bus genomen naar de haven om hier met de cruise te vertrekken. Ze waren erg streng metcontroles (geen eten of alcohol) voordat we de boot opgingen.

In Brisbane was het slecht weer, maar toen de boot vertrok kwam de zon al gauw door. Toen we de brug van Brisbane onderdoor gingen, hoorde ik opeens een knal. Het feest was geopend op het middelste deck. Belinda en ik gingen ons ook gauw een cocktail drinken. Er was een entertainment team, mensen gingen dansen, de sfeer was erg goed. De week op de cruise was heerlijk. Het eten was heel goed en het personeel was enorm vriendelijk en werkten heel hard. 'S avonds lieten ze ons kaartentrucks zien, speelden gitaar, zongen of maakten figuren van de servetten. Het leuke was dat er verschillende restaurants waren en we zaten altijd bij verschillende mensen aan tafel. Alleen maar australiers, maar toch erg gezellig haha. Een mevrouw heeft me zelfs aangeboden om bij haar te blijven logeren als ik naar Melbourne toe ga. Ook ontmoetten we een groepje van 6 omaatjes. Overal waar wij kwamen zagen we hen ook. Ze noemden ons 'the rats', omdat we op het 'r' deck verbleven, net als hun. Het was het Rriviera deck, maar omdat het het onderste deck is noemden we het, het rattendeck whaha. Tijdens cocktailavond kwamen we 3 van de omaatjes tegen helemaal verkleed (hawai rok, slingers om nek en armen en zelfs kokosnoot borsten). Ze gaven hun decoratie aan ons en we gingen met ze dansen op het deck. Zo grappig!!! Ook was er een avond een 'champagne avond', glazen werden opgestapeld. Iedereen mocht vanaf een trapje champagne erin gieten en we kregen ook een glas.

Tijdens deze cruiseweek hebben we tussendoor3 stops gemaakt.Bij Airlie beach (whitsunday islands) zijn Belinda en ik met een bootje naar Daydream island gegaan. De omgeving was mooi, maar toen ik er ging snorkelen schrok ik... Zo een aangetast rif heb ik nog nooit gezien.. alleen maar dode koraal en ook maar een paar vissen... Maar van de ene kant beter dat ze de toeristen daarheen sturen ipv naar de goede plekken (die beschermd worden). We maakten ook een stop bij Cairns. Bij Cairns zijn Belinda en ik naar Green Island gegaan. Hier hebben we met een bootje waar onderwater ramen zijn over een rif gevaren en hebben ze vissen gevoerd. Daarna ben ik gaan snorkelen. Erg mooi!! Ook hebben we een dag een stopgemaakt in Port Douglas.Ik ben toen met een boot mee geweest om te gaan duiken bij Agincourt ribbon reef. Het was een geweldige ervaring!!! Hier heb ik twee duiks gedaan. Een lagoon ray (rog) en prachtige grote Maori wrasses (napoleonvissen) en vele andere mooie tropische vissen zoals Finding Nemo (clown vis) gezien. De grote napoleonvis was zo tam dat hij bijna tegen me aan zwom hij het niet erg vond als je hem aanraakte. We gingen tijdens de tweede duik ook door 2 tunnels... Best wel krapjes, maar niet heel lang (een paar meter). Echt heel gaaf. Verder zijn we met de cruise langs Willes Island gevaren. Dit is een mini eilandje methet weerstation voor waarschuwingenvan cyclonen die richting Queensland gaan. Het eilandje is 6 maanden lang bewoond door 3 observeerders en 1 technicus.De zonsondergangen en uitzichten waren vaakprachtig vanaf de cruiseboot. Zo zag ik de Glasshouse Mountains en andere mooie eilanden in de verte. Dolfijnen of walvissen heb ik niet gezien, maar Iemand waarmee ik vertelde zei dat hij net daarvoor verschillende dolfijnen had gezien.

Vanochtend zijn we aangekomen in Brisbane. Ik heb afscheid van Belinda genomen, ze gaat nu nog even werken om binnenkort haar studie af te maken. Ik verblijf nu een nachtje in een backpackers hostel in Brisbane en ik ga waarschijnlijk morgen naar Fraser island toe. Daarna een paar dagennaar de Gold Coast en Byron bay. Het weer is momenteel niet zo goed hier, maar ik hoop dat het de komende dagen beter wordt. Dan vlieg ik waarschijnlijk de 15e naar Sydney (dalijk nog even gauw een ticket boeken) en de 18e naar Melbourne toe. Ik heb net met Ndrey gesproken, ze heeft mijn ticket net geboekt van Bali naar Wakatobi op 22 juni. Ze vertelde me ook gelijk dat ze bezig is om haar visum te regelen want wilt in februari 3 weken naar Nederland toe komen!!!! Ze gaat haar vriend Martijn opzoeken en natuurlijk mij ook, dan zullen jullie haar ook eindelijk ontmoeten:)

Nu ga ik even dingen organiseren voor mijn tripje...

Geniet van de foto's. Ik maak even twee mappen aan onderverdeeld in Cairns en een map voor de cruise boot.

Tot gauw,

Veel liefs,

Danielle

Van de Outback naar Queensland

Tongue out
Heey iedereen,

Zoals sommigen van jullie al weten is de wandeling van de Larapinta Trail niet helemaal goed verlopen... Na drie dagen kreeg Lucy, het meisje uit Nieuw Zeeland veel last aan haar knie en konden we niet meer verder....

Op zich vond ik dit niet erg, ik had er van te voren geen goed gevoel over... Belinda en Lucy hadden bij dag 2 al blaren (terwijl Belinda nooit blaren heeft en veel ervaring heeft -> ook al een keer helemaal de 12 dagen larapinta gelopen en meerdere stukken ervan), Lucy kreeg de 2e avond een hevige bloedneus en we konden maar geen sateliet telefoon krijgen ( zou binnen komen, maar iedere keer als we belden waren er geen te huur of te koop)... Bovendien, was dag 3 echt enorm zwaar.... Ik had toen we terug in Alice Springs waren mijn backpacktas gewogen, deze was tussen de 15 en 17 kg zonder 5 liter water... oftewel hebben we3 dagen lang lang 63 km gelopen met meer dan 20 kg op mijn rug... Ik zakte gewoon door mijn knieen met die tas toen we de bergenomhoog moesten klimmen....

Ergens baal ik dat we het niet konden afmaken, maar ik denk dat het te gevaarlijk zou zijn geweest zonder bereik en in gebieden waar geen mens te zien is.....

Lucy is naar Nieuw Zeeland terug gegaan (kreeg haar vlucht vergoed van de verzekering) en Belinda en ik zijn nog 2 dagen gaan wandelen (section 10 en de 'pound walk' van section 9). We hebben een duits koppel leren kennen, en ze hebben met ons mee gelopen. Erg aardige mensjes!

Achteraf heb ik alleen al deze 5 dagen veel mooie plekken van de West Mac Donnell Ranges gezien. Het kamperen vond ik best eng in het begin (in een tent alleen in de wildernis). Ik hoorde Dingo's huilen snachts (precies als een groep wolven), en toen ik in deswagsliep (soort slaapmat en slaapzak) zag ik ' s ochtends sporen langs mijn swag....!! (Oftewel een dingo liep langs me toen ik sliep, op zoek naar etenhaha).Het vroor ook ' s nachts, op mijn tent lag ijs (nog koud met zelfs met 2 slaapzakken en kleren aan). Maar, veel geleerd in de natuur en deOutback van Australie is werkelijkprachtig.

Buiten het kamperen en de wandelingen ben ik naar het Desert Park gegaan. Hier shows gezien als een vogelshow (roofvogels, uilen, papegaaien...), shows over aboriginals survival tecnniques in the wild, rondleidingen(over wilde planten -> te gebruiken als medicijnen als vicks, accupunctuur/ voedsel etc).. dieren als emoes, kangoeroes en reptielen gezien in de desert park. Dit was een mooie dag om te eindigen het centrum van Australie.

Verder zijn we nog naar een theater van Namatjirra geweest. Hij is de bekenste aboriginal schilder in Australie. Hij schilderde pure landschappenen is een belanrgijke persoon in de geschiedenis van Australie.Het theater wasprachtig en ik heb veel geleerd over de australische historie.

Gister zijn Belinda en ik naar Mount Isa gereden (in Queensland). We hebben onderweg in een riverbed geslapen (riverbedding). Oftewel een drooggevallen gedeelte van een rivier. Omdat we de 'plenty highway' hebben genomen, was er geen mens te verkennen... (de plenty highway is een slechtere weg, maar het was 400 km korter dan de gewone weg). ' S nachts was het best scarry... Het enige wat we hoorden ' s avonds waren de koeien iets verder weg, vogels en de wind. De sterren waren weer prachtig.... ' S nachts schrokken we ons kapot van een vreemd dichterbij komend geluid, want het leek alsof er water ofzo naar ons toe kwam (het kan dat de rivier opeens vol stroomt en dan is het rennen...), maar toen we op keken reed er een mega ' road train' (truck met 4 aanhangwagens) langs... We schrokken ons kapot... haha... Het was ook heel erg aan het waaien deze nacht, mijn swag lag helemaal onder het zand haha... Weer een spannende nacht en ik was in ieder geval blij dat het weer licht werd

Tongue out

Onderweg naar Mount Isa zagen we veel dieren: een dingo die ons aanstaarde langs de weg, kangoeroes die voorbij renden, prachtige vogels en veel koeien. Jammer genoeg ook weer dode dieren (verschillende kangoeroes, koeien zoals een pas dood gereden kalf.. Misschien door de road train? Arme moeder koe was toe aan het kijken hoe de roofvogels haar jong opaten

Frown
). Erg genoeg reed Belinda ook over een prachtige grote (geel met bulten) hagedis heen... (we draaiden ons om en zagen dat hij nog leefde, dus helaas nog eens overheen moeten rijden)... bleg... dit is echt niks voor mij.... Dit zijn de hardere momenten in de wildernis............

De komende dagen verblijven we in Mount Isa. Deze stad is door zijn 41.225 km², de grootste stad ter wereld, niet vanwege het aantal inwoners, maar puur vanwege de grond... Ook hier liggen de productiefste mijnenin de geschiedenis (minder interessant voor mij

Cool
maar daarom vanaf volgende week naar de kust!).

Morgenavond hebben we een mexican party bij kenissen van Belinda, vanmiddag hebben we onze outfit bij elkaar gezocht: een grote mexicaanse hoed en een blije blouse. Zondag gaan we nog even metBelindahaar beste vrienden Sarah meeten en dan doorrijden naar Normanton, een cattle town in het noorden van Queensland waar Belinda haar moeder woont. Dinsdag rijden we naar het mooie tropische Cairns bij de Great Barrier Reefs. Hier wil ik graag gaan duiken, skydiven en de daintree forest bezoeken.

3 juni vliegen Belinda en ik vanuit Cairns naar Brisbane toe en vanuit Brisbane gaan we een week met een cruise boot over de Great Barrier Reef (met verschillende tussen stops:Whitsunday Islands, Port Douglas, Cairns..).Daarna gaat Belinda terug naar Cairns om haar auto te halen (ze weet nog niet of ze naar Alice Springs terug gaat of naar de Sunshine Coast). Maar ik ga dan in ieder geval nog t/m 21juni op mezelf verder.Ik wil graag nog naar Fraser Islands, Byron bay (als ik tijd heb).Dan vlieg ik rond de 15e naar Sydney (eneen dag naar deBlue Mountains) en de 18e vlieg ik naar Melbourne toe (eneen of twee dagen naar de Great Ocean Road).

Morgen plaats ik nog wat foto's!

Tot gauw,

veel liefs,

Danielle

Uluru, Olgas, Kings Canyon en wild kamperen in the Outback

Heey!

Donderdag zijn we naar de Outback gereden (450 km vanuit Alice Springs).Onderweg zijn we gestopt bij een camel station.Wehebben een rit door de bak gemaakt meteen kameel genoemd'Duke' haha.Daarna reden we door naar de bekende rode rots 'Uluru'(348 m hoog). We hebben bij een uitzichtspunt een glaasje champagne gedronken tijdens zonsondergang. Het was prachtig om te zien hoe de zon achter de rots verdween. Bij een camping in de buurt hebben we overnacht. Vrijdagochtend stonden we om 5.30 op om naar de Olgas (Kata Tjuta) te rijden.De Olgas is een formatie van 36 rotsen, waarvan de hoogste546 meter hoog is. We hebben eerst bij een uitzichtpunt gekeken naar zonsopkomst van zowel de Olgas en Uluru. Daarna hebben we een wandeling gemaakt door de rotsen van de Olgas. Belinda heeft me veel verteld over hoe de rotsen ontstaan zijn en over de aboriginals.
We hebben hierna een bezoek gebracht aan het Cultural museum en zijn toen gaan kamperen bijKings Creek Station, een cattle &camelstation (vee en kamelen). Deze is de grootste exporter van wilde kamelen in Australie. Het leuke van het cattle station, was dat Belinda cowboy Ian kent (omdat ze hier altijd met de tours komt) en we er gratis mochten camperen. We vonden dit een eer, want het komt niet vaak voor dat er mensen op het terein van een cattle owner mogen komen.
We maaktenhetvuur en wehadden traditioneel kangoeroe klaargemaakt en gegeten. Ditmet een beetje tegenzin, maar ach wat maakt het uit als het toch een goed leven heeft gehad. Op deze cattle station was geen mens te bekennen (omdat het zo groot is) en het werd al gauw pikdonker. Ik moest met een zaklamp een lang rood zandpad volgen en er waren verschillende wegen om bijde douche te geraken. Het was ook nog een open douche en koud water, maar heerlijk! Tijdens het douchen hoorde ik allemaal dierengeluiden hihi... Daarna gingen we rond het vuur zitten met Australisch bier en 'damper'. Damper is traditioneel Australisch brood, wordt veel gebruikt bij kampvuur, want is makkelijk klaar gemaakt van bloem. De hemelstond vol van sterren (verschillende vallende sterren gezien). Dit te midden van een mega ranche. Op sommige plaatsen waren sporen van kamelen en vee te vinden

Tongue out
haha.
De dag erna reden we naar de Kings Canyon in Watarrka National Park. Onderweg zagen we wilde kamelen. Bij de Kings Canyon maakten we een wandeling (de Kings Canyon Rim Walk), aten op de toppen van de Kings Canyon en hadden tussendoor gezwommen bij de Garden of Eden. Dit is een plek tijdens de wandeling onderaan bij de Kings Canyon waar veel plantensoorten groeien. Erg mooi!
Onderweg van de Kings Canyon naar een nieuwe plaats om te kamperen, reden we langs de Tnorala krater (deze is ontstaan door een inslag van een meteoriet ongeveer 140 miljoen jaar geleden). Bij de Finke River gingen we kamperen. De rivier is 600 km lang, een van de langste rivieren in Central Australia en een van de oudste in de wereld. Ook hier hebben we overnacht langs het water met mooi uitzicht op Ormiston Gorge (waar Larapinta Trail ook doorheen loopt). Belinda haar vriend Paul, had een tour en bleef ook kamperen met zijn groep bij deze plaats. We kookten zijn allen en zaten rond het vuur.

Gistermorgen reden we terug naar Alice Springs en onderweg reden we langs de lange ranges van de West MacDonnell... Hier gaan we tijdens het Larapinta Trail doorheen lopen. Ik schrok toch wel een beetje van de lange weg die we moeten afleggen (223km)... We deden onderweg een paar food drops (voedsel droppen) op twee plaatsen. Zo hoeven we minder eten te dragen tijdens de wandeling. Ook komt Paul ons de tweede dag vers eten brengen en gaat een paar dagen met ons mee lopen. We haalden daarna Lucy op van het vliegveld. Dit is een meisje uit Nieuw Zeeland die met ons de Larapinta Trail gaat lopen. Gisteravond hadden we een feestje van een vriendin van Belinda.

Vandaag gaan we ons klaar maken voor de Larapinta Trail... Deze zal morgen starten en we zullen als het goed is 12 dagen lopen....


Tot erna!

Groetjes,
Danielle

Avontuur in the Outback

Heey!

Komende tijd heb ik geen internet in het bereik, dus daarom al een beicht

Laughing

In deze paar dagen tijd hebben we weer veel mee gemaakt en gedaan...

Afgelopen zaterdag zijn we van Katherine naar Mataranka gereden. Onderweg zagen we een bord met een aanbieding van helicopter vluchten in Nitmiluk National Park, boven de Katherine Gorge. We dachten meteen: 'gaaf!! Dat gaan we doen!'. We boekten een vlucht over 8 gorges (rotskloven) met een landing tussendoor. De piloot liet ons meer zien (t/m de 13e gorge, waterval en een landing bij de 10e gorge!). Echt heel cool! Na de vlucht hebben we nog rondgewandeld in het nationale park en in het park museum bezocht.
Diezelfde dag reden we naar de Mataranka hot springs. Hier hebben we heerlijk gezwommen in de warme waterbronnen van Else National Park. Op een camping bij Matarenka hebben we overnacht.

Zondag reden we richting Tennant Creek met een stop bij Daly Waters. Hier hebben we in een Australische bekende pub een koffie gedronken. Ik moest lachen om de cowboys die er rondhingen en nog rum aan het drinken waren. Daarna hebben we geluncht bij de Daly Waters. Dit is het eerste internationale vliegveld in Australie. In de avond hebben we gekampeerd in Barkly.
De dag erna zijn we doorgereden naar Alice Springs. Onderweg zijn we gestopt bij de Devils Marbles. Dit is een plaats met allemaal grote ronde stenen (boulders) opeens ergens in de vlakte. De Devils Marbles is een heilige plaats volgens de aboriginals en zijn een van de oudste relegieuze plaatsen in de wereld.

Na in 2 dagen 1170 km te hebben gereden (van Katherine naar Alice Springs en dan te bedenken dat we nog in dezelfde Staat- > The Northern Territory zitten), kwamen we aan in Alice Springs. Hier woont Belinda. We hebben rustig aan gedaan deze dagen en ons voorbereid voor de komende tijd. Zo hebben we de auto en camping spullen gepoetst en flink wat eten ingeslagen en klaar gemaakt om volgende week (14 of 15 mei) de Larapinta Trail te gaan lopen (12 dagen lang). We hebben lichtgewicht eten gekocht en zelfs sommige avond- maaltijden gedehydreerd (in een soort speciale droger

Tongue out
). Het ziet eruit als bruin en droog kattenvoer haha, maar dit is makkelijk om onderweg mee te nemen, dan kunnen we het weer opwarmen. Ik ben erg benieuwd
Wink
. Vandaag spraken we een van Belinda's ex collega's (dus een ex- tour guide) en hij zei dat hij niet fit genoeg was om mee te doen met de larapinta.. Haha, als hij dat al zegt... Dan zal het wel een zware wandeling worden (gemiddeld 20 km per dag, totaal 223 km door de West MacDonnel Ranges), maar ik denk een onvergetelijke ervaring. Ik kijk er in ieder geval erg naar uit!!!

Belinda en ik gaan morgen t/m zondag de Outback in en Uluru bezoeken. Dit is de grote rode bekende rots. Ook gaan we naar Kings Canyon (een kloof in het Nationaal Park Watarrka) en Kata Tjuta (een formatie van een dertigtal rotsen). Ik ben erg benieuwd naar de zonsondergangen en zonsopkomsten bij deze plaatsen, want we gaan er ook kamperen. Als we zondag terug rijden naar Alice Springs gaan we op drie verschillende plaatsen ons voedsel droppen voor het larapinta trail, want het is veel om al het eten mee te slepen. We wilden het eerst verstoppen, maar we hebben nu gelukkig een sleutel waar we het in een ruimte ergens binnen kunnen leggen, dus hopelijk kunnen de diertjes er niet aan
Tongue out
.

Zo, tot na de wandeling!

Liefs,

Danielle

Darwin en Katherine

Heey iedereen!

Hier mijn eerste reisverhaal.
De reis verliep prima enikben inmiddels al een paar dagen in Australie.

Zondag zagik Belinda!! Weverbleven de eerste dagen in Darwin.Haar vriend Paul was mee gekomen om de auto te brengen zodat we deze kunnen gebruiken voor onze road trip. We zijn de stad in gegaan en naar het oorlogsmuseum. Hier ben ik veel te weten gekomen over de bombardementen in darwin tijdens de tweede wereldoorlog door de japanners (toen Australie in Europa was om te helpen, gingen de japanners die pearl harbour bombardeerden ook Darwin bombarderen om het gebied in beslagte nemen. Er vielen minder slachtoffers dan in pearl harbor, maar er vielen veelmeer bommen in Darwin).. Na het museum hebben we Paul naar het vliegveld gebracht en zijn we 's middags gaan zwemmen en gerelaxt bij het hotel en onze road trip besproken (hoe we rijden, waar we precies naar toe gaan). Daarna hebben we het eten ingeslagen voor de komende dagen. Savonds zijn we op stap gegaan. We moesten veel lachen om een oud mannetje die we bij een karaoke bar troffen (zie foto's).

Dinsdag zijn we naar Litchfield National Park gereden. Onderweg schrok ik van de vele bosbranden. Er was geen hoog vuur te zien, maar overal was as en rook en er lagen nog wat stronken in vuur. Veel van deze branden zijn opzettelijk aangestoken zodat als het droogseizoen binnenkort start en er echte brand komt, het minder erge gevolgen heeft. Toen we in litchfield national park aankwamen hebben we vwatervallen bezocht, er gepicknickt en in sommige watervallen gezwommen. Met name de florence falls vond ik prachtig, er zwommen hier zelfs best grote vissen tussen ons door. Echt heel mooi! ' S avonds zochten we naar een camping plaats. Bij een waren veel kangeroos, ze keken ons aan toen we aan kwamen rijden. Ik zag er een met een baby in haar buidel, zo schattig. We begonnen direct met het vuur aan te maken om te gaan eten, want het werd al snel donker. In de nacht waren er zo veel muggen dat ik in de auto ben gaan slapen, maar dit hielp niet echt want er waren er gewoon te veel. 'S ochtends vroegzijn we door gereden naar Kakadu National Park. Onderweg konden we een paar keer de auto niet starten (iets met depolen bij de accu) maar gelukkig wist Belinda hier wel raad mee. Beide nationale parken zijn prachtig. De rotstekeningen van de aboriginals, diverse landschappen, de uitzichten en veel dieren. Zo waarschuwen ze overal voor krokodillen (niet gezien, te gevaarlijk om te dicht bij het water te komen).Er zijn veelslangen die de weg passeren en jammer genoeg veel worden aangereden.We hebben kikkers gezien (boomkikkers, en cane toad die helaas veel voorkomt in het park. Helaas want hij is zo giftig dat als hij gegeten wordt andere dieren dood gaan), en verschillende dingo's (wilde hond), flying foxes (vleermuizen) die boven onze swag (soort slaapzak met mat) vlogen, vogels als kakadu's, uilen, roofvogels etc... Echt prachtige natuur. De nacht in Kakadu National Park viel zwaar tegen. Het regende en er was onweer en bliksem, wat ik wel eng vond te midden in zo een mega bos gebied. Echter, dit was nog niks. Zo veel muggen dat er waren heb ik nog nooit mee gemaakt. Anti-muggen spul hielp allemaal niet. Ze staken door de kleren heen en het was zo ongeloofelijk warm met al die lagen kleren. Na proberen te slapen in de auto en in de swag zijn we rond een uur of 3 in de nacht weg gereden omdat het niet meer uit te houden was. Toen hebben we ergens een uur langs de weg geslapen. Toen het licht werd hebben we even een stevig ontbijt genomen in een park resort en zijn toen langzaam aangereden naar Katherine. Nu verblijven we hier een paar dagen bij Belinda's broer en zijn vrouw. We zijn net samengaan zwemmen in de hotsprings (warm water dat uit de grond komt).Het was er heel mooi en krokodil veilig haha

Tongue out


Morgen gaan we naar Nitmiluk National Park en de Katherine Gorge (enorme rotskloof)bezoeken.Daarna rijden we naar Alice Springs in Central Australia.Dit is iets van 1200 km, dus we gaan onderweg ook kamperen (hebben zojuist een tent gekocht waar geen muggen in kunnen
Cool
). Belinda woont in Alice Springs en we gaan een tour doen (naar het bekende Uluru, Kings Canyon etc...) en vervolgens 12 dagen de larapinta trail lopen.

Tot snel!

Veel liefs vanuit Australie,

Danielle